Vandaag was een korte rit, maar 60 km. Al zat er dan wel de Simplonpas in, 20km klimmen... Vol goede moed stapte ik op de fiets. Ik had deze berg al een keer beklommen en hij lag mij goed. De eerste 5km zijn wij anders gereden om de drukke baan van de Simplon te vermijden. Die kilometers vielen mij niet alles mee. Het was steiler dan wanneer je gewoon de normale weg van de Simplon zou volgen. Eenmaal aangekomen op die grote baan begon ik mijn ritme te vinden en het ging lekker. Op een gegeven moment kijk ik achterom en ik neem een man waar in fietskleding met de opdruk Van Vliet. Ik draai mij weer om en na een fractie van een seconde besef ik dat die man achter mij, maar 1 man kan zijn en wel mijn vader! Dus ik kijk weer achterom en hij was het inderdaad. Ik viel van verbazing bijna van mijn fiets. Ik snapte er niets van! Hoe kon hij hier nu zijn? Het was echt een toffe verrassing! Samen zijn wij dan ook verder de Simplon gaan beklimmen en hebben lekker gekletst. Op een gegeven moment mocht het van hem wel wat rustiger waar ik eigenlijk alleen maar meer moraal van kreeg! De laatste kilometers vlogen dan ook rap voorbij. Ik durfde niet te vragen of mijn moeder er ook was... Want mijn vader sprak alleen maar van ik ben hier al sinds donderdag, ik zat hier al even te wachten etc... Bijna boven aangekomen was ik op zoek naar mijn maatje Wendy want die moest al boven zijn waarop mijn vader zegt en wijst: kijk eens wat een bekende auto! Ik volgde zijn vinger en zag daar onze auto staan en Wendy en.. Mijn moeder! Ik stapte op die pedalen en trok een sprintje, wat was ik blij! Ik kon het echt niet geloven. Wat was het heerlijk om even te kunnen knuffelen en ik straalde van oor tot oor. Ook had ze nog lekkers meegebracht wat er goed in ging na die inspanning! Maar na zoals elke klim, moet je ook naar beneden en het werd de hoogste tijd want de wolken vlogen langs onze oren en het begon te spetteren. Helemaal aangekleed en wel ben ik achter mijn vader aangegaan en heb ik (ook samen met Wendy) een heerlijke afdaling gedaan! Ondanks de regen... Ik kon echt genieten en vond het heerlijk om achter die vertrouwde rug aan te fietsen. Met een lekker tempo zijn wij voor de verandering eens vroeg aangekomen in het hotel en heb ik lekker kunnen kletsen en een beetje kunnen winkelen met mijn ouders met twee kleedjes (jurkjes) tot gevolg... Het was een geweldige dag en zal daar nog vaak aan terug denken!
Laatste nota voor vandaag: we hebben al 1000km gefietst!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten